قربونش برم کاری کرده که در هر شرایطی * مجبوری بگی " خدایا شکرت "
-------------------------------------------------------------------------------------
خدایا شکرت ....
* مجبوری ، می فهمی !!! ;)
Hichi NAdaram Begam , Faghat Khastam Aval Basham :D
Khodaya Shokret
اين كسي كه امروز اينجا از خدا حرف مي زند و خدا را شكر من خوب مي شناسم...
من نديدم آدمي پر تلاطم مثل ساعر خانم ، كه در نوع خودش بي ماننده
خدا رو شكر كه با مي توانم ببينم اش
Posted by: ابله at November 26, 2006 07:24 PMتصحيحات :))
ساغر (خط 2)
باز (خط 3)
مشكلات دستوري را ببخشيد از سوادم است!
چیزایی وجود داره که اگر ببینی هر لحظه هزار بار بگی خدایا شکرت
Posted by: amin at November 27, 2006 10:41 AMتو هميشه خدارو شكر كن چون بهتريني
Posted by: یک دوست at November 27, 2006 12:59 PMفكر مي كنم قربونش رفتن هم مجبوري باشه؟ تو كه شيرازي هستي چرا خيام مي خوني؟ ميخوني؟!!
Posted by: دمدمي at November 27, 2006 04:35 PMمن نمی فهمم...
Posted by: xak at November 27, 2006 06:58 PMدقيقا
Posted by: rahe now at November 28, 2006 06:42 PMاينو من بايد بگم..... "خداياااا شكرت"
Posted by: رضا at November 29, 2006 01:23 AMshokr ke zendeyi ! ! !
Posted by: pooria at November 29, 2006 06:15 PMسلام
اگه نگیم خدایا شکرت چی بگیم ؟
پس خدایا شکرت که لا اقل تو دیگه این یکه راه فرار از سختیها را بروی مانبستی .
اما این را هم فراموش نکنیم که شکر خدا نباید کورکورانه و به تحریک بعضی عناصر که از احساسات ما سوء استفاده میکنند باشد.
دکتر علی شریعتی در باب شکر خدا بسیار ظریف سخن به میان اورده و شکر کورکورانه را چقدر زیبا نکوهش کرده در زیر چند نمونه از سخنان دکتر را برای شما می آورم :
قصه ، قصه شکر گفتنهای کورکورانه ماست ، قصه نشناختن نعمتهای خدا وشکر خدا به خاطر موضوعات نامعقول . شکر گفتن هائی که از روی عدم آگاهی وفقط به دلیل ترقیب بعضی افراد که از احساسات ما سوءاستفاده می کنند به زبان می آوریم .داستان مربوط به برخی ازاهل دیانت است که از ساده لوحی مردم در چارچوب دین بهره ها بردند .
(( خدایا شکرت !))
یک بابائی داشت اشکنه می خورد ، گفت : (( الهی شکر )) . شخصی آنجا بود ، به او گفت : ((بابا خدارا خجالت نده دیگر ! آخه برای چی خدارا شکر !))
این شکر گفتن ، نقل شکر گفتن آن یارو است که می گفت الحمدلله که گوشمان زیر بغلمان نیست ! بدبخت بیچاره هیچ نعمت دیگری را نمی شناسد وندارد ، دنبال چیزی می گردد که خدارا شکر کند ! میگوید الحمدلله که گوشمان زیر بغلمان نیست !
اگر زیر بغلمان بود ، تا یکی حرف می زد مدام بازومان را بلند می کردیم که بله ؟ وچه منظره مضحکی داشت !
حالاکه به این راحتی بدون اینکه جائیمان را تکان بدهیم حرف طرف را می شنویم ، پس الهی شکر !! شکر به این نعمت !!
یک (( مقدس اردبیلی )) بود که ماه مبارک رمضان منبر می رفت هرروز یک شکر به جا می آورد . به نیت سی روز ماه مبارک ، روزانه یک نعمتی را کشف می کرد وبرای مردم می گفت ومردم هم می گفتند : ((شکر !))
برای مثال روزاول می آمد ومی گفت : (( مردم ، خدارا شکر کنید ! ))
می پرسیدند: (( چرا شکر کنیم !))
می گفت : (( اگر فردای قیامت ملائکه عذاب آمدند واز شما پرسیدند : خدا به شما عقل داده ، شعور داده ، چرابه حرف من عمل نکردید ؟ )) شما نمی دانید که چطوری جواب خدارا بدهید ! ((خدارا شکر کنید !)) زیرا علمائی مثل ما خلق کرده ، تا وقتی خداوند اینگونه سو الهائی می کند به او بگویند : ((قربان ! جواب ابلهان باشد خموشی !)) یعنی ، اینها ابلهند وجوابی برای گفتن ندارند !
روز دوم : شکر دوم ! مردم بگوئید (( الهی شکر !))
می پرسیدند(( چه شکری ؟ ))
می گفت : (( این الاغی که سوار می شوید ، تا کنون به آن فکر کرده اید ، اگر خدای نا کرده خداوند جوری خلقش می کرد که پشتش مثلا یک شاخ قرارداشت ، آن وقت چه کار می کردید ؟
حال که پشت الاغ شاخ ندارد ، جای شکر دارد ، پس بلند بگو: (( الهی شکر !))
روزسوم : شکر سوم !
میگفت : (( فکر کنید شب تابستان روی پشت بام نشسته ای ، یک کاسه سکنجبین کنارت می گذاری ، خیار هم در آن میریزی ومی خوابی ، نیمه شب گرسنه می شوی از خواب بلند میشوی : اگر خداوند جبرئیل را طوری ساخته بود که، همینطور که در آسمان حرکت می کرد ، می توانست بشاشد ! وقتی از خواب بیدارمی شدی توی کاسه ات مدفوع جبرئیل را می دیدی ، آنوقت چه کار می کردی ؟ حالا که خداوند علی واعلی جبرئیل را طوری ساخته که نمی شاشد ، جای شکر دارد ، پس بگو : (( الهی شکر !))
نتیجه :
این را اگرچه الان شوخی تلقی می کنیم ، اما فلسفه زندگی ماست ! توده مردم مارا نگاه کنید که به چه چیز هائی راضی اند ، آنها که مذهبی ترند ، مقدس ترند ، چقدر راضی ترند !
به همان میزانی که بدبخت ترند ، بر(( نعمات )) خداوند شاکرتر !
شکر اینگونه استعمار گرانه است !
این درست به عکس شکر آگاهانه است که (( آگاهی بر نعمت )) است . این (( غفلت از نعمت )) غفلت از نعمتهائی است که از دستشان گرفته اند !
خدايا شکرت! دوازدهم شدم
هاهاها
يه چيزهايي نبايد از سر اجبار باشه!
Posted by: sun at December 2, 2006 08:33 AMاره خوب معلوم هست
Posted by: طاهره at December 2, 2006 07:08 PMديوانه نشستهست
و خون سرخ ليلي در رگهايش سياه ميشود
ديوانه
با غروب زنگولههاش
بر گوش
ديوانه نشستهست
و براي خون سياه ليلي مينويسد
====================================
سلام به روز شدم يه سر بزن ممنون مي شم
خدايا شكرت كه يكي يه كامنت درست و درمون تو وبلاگ من گذاشت! تئوريهاي قشنگي داري تو پستهات...تبريك ميگم
Posted by: amir at December 3, 2006 08:19 AMاوهوم...واقعا..!
Posted by: Veroneeque at December 3, 2006 03:10 PMنکنه یه کوسه افتاده دنبالت و تو هم راهی نداری غیر از اینکه بری بالای درخت ، ها ؟
Posted by: vahidoo at December 3, 2006 03:19 PMميشه به جاي تشكر از خدا از همه ي هستي سپاسگزار بود؟
Posted by: oham at December 3, 2006 10:23 PMاز درخت ها و پرندگان و از اون چيزي كه مي خوريمش تشكر كرد؟
Posted by: oham at December 3, 2006 10:24 PMخدا رو شكرت كه ساغر حالش خوبه
Posted by: nikta at December 6, 2006 08:42 AMتو يه قلب بزرگ داري و از ته دلت هميشه خدا رو شكر ميكني
Posted by: سالار at December 6, 2006 11:53 AMوبلاگ خوبي داري به من هم سر بزن عزيز
Posted by: فرشته at December 6, 2006 12:46 PMمن هميشه خدا رو شكر ميكنم چون هر چه دارم از او دارم
Posted by: دختر زيبا at December 6, 2006 12:50 PMاشتباه نكنيد ما هر چه داريم از او داريم و هميشه بايد شكر گزارش باشيم
Posted by: maedeh at December 6, 2006 07:23 PMاپديتت كو ؟
Posted by: pouya at December 7, 2006 09:37 AM