چرت و پرت

گاهی این نوشتن و مچاله کردن و ریز ریز کردن کاغذه انگار تمام اون غصه ها را ریز می کنه و می ریزه دور و خالی می شی.. و حس خوبی را به همراه داره.

زیباست ,مانند زندگی... آفرین ساغـــــر

منم دیشب اومدم همین جملات رو بنویسم ....
دیگه اما نمی ترسم ... دیگه اما دلهره ندارم .... چون اینجوری شده ...
احساسی نمانده
به جز خاطراتی به شیرینی طعم خوش ... !
احساسی نمانده به جز
قطراتی از اشک آسمان گاهی میریزد و
به ثمر نرسیده
پاک می شود
و با خود می گویم ...
این نیز می گذرد

سلام!
حس ، حس غريبي است.
موفق باشي
صدر

همه آدمهايي كه متولد ميشن اون خود خري را دارن!

مي دونستي آمار بيشترين خودكشي واسه عصراي جمعه است؟

من در هر جای دنیا باشم
کنار دریا
کنار جنگل
کنار سحرا
هر جا باشم عاشق نگاه کردن به غروب و در آمدن آفتاب هستم.

----
ساغری جان خودشون هم نمیدونند عزیزم انگیزه شون از انجام این کار ها چیه!؟

سپاس که به کومه من آمدی نازنینم.

مچاله ، مو / چا / له

من فك می‌كنم كه پاك كردن سورت مساله خیلی بزدلانه‌س.
می‌تونی خیلی كارای دیگه بكنی .
مسلن اینكه با اون كاغز كزایی موشك (همانا هواپیما) درست كنی یا اسلن با فندك اتیشش بزنی!
.
كمرنگی یا بی‌رنگی یا این مرزای نوزهور كه اخریش رو شما كشف كردین( این قلمشو یحتمل به نام شما اسم‌گزاری می‌نمایند) نی از احساسه عزیزم فقت شاید كمی گاهی یادت رفته انسانی !

خود خري؟!
سلام بر دختر شيرازي كاشف بيماري ها نوين! فكر كنم از اثرات مشكي شدن اين صفحه است! شايد هم اين از اثرات اون باشه!
پي نوشت: اي آهنگ خوشگلا بايد برقصن وبلاگت خيلي حال داد! :))

بعد كه رو كاغذ نوشتي اگه پارش كني حس بهتري بهت دست ميده مگه اينكه بخواي دوباره بخونيش كه وقتي ميبيني پارش كردي دوباره حس بدي بهت دست ميده !!!

خلاص

من که کلا نوشتنم خشکیده

این نوشته که بعد از کامنت کذاشتن میاد عجب باکلاسه D:

منم امروز يه جائي در نقض دين از تركيب "خودخركني" به مثابه "ازخودبيگانگي" استفاده كردم...
به هوش باشي رفيق.....

سلام
بی ربط دو کار خوبیه .

میدونی یه حس جدید کشف کردم حالا مفصل توی وبلاگم می نویسم.. ترکیب از سه تا حس که اسمش رو گذاشتم حس "بکت" حسشم مثل اسمش گیج ومبهمه...

می فهمت !

جمعه ها هم این گونه که می گویی نیست. اینگونه برایمان رقم زده اند. یاد آهنگ تریاک محسن نامجو افتادم...

:-×

عكس خوبيه
سعي كردم منم بگيرو ولي خيلي زود تموم ميشه

بزام خوبه یه رنگی داره … احساس من که تیره ی تیره شده

متن زيبايي بود مثل بقيه متنهاتون و مثل خودتون

اون چشمها واقعا جذاب
عاشق شدم
عاشق چشماي نازت
عكس اخرت بسيار عالي بود
اميدوارم كسي كه اين متن پايين رو براش نوشتي ارزشش رو داشته باشه

براي همه ي ما كه نه ولي براي خيلي از ما اين حالات پيش آمده است. اين دلگيري اين غروب. راست مي گويي يك آغوش گرم مي تواند خيلي آرامش بخش باشد ولي اگر امن باشد و صد البته گرم.
مرسي

ممنون از حضور صمیمانه ات دوست خوبم

عذر من رو بابت تاخیر بپذیر

امیدوارم خورشید احساست در آسمان قلبت همیشه درخشان باشه.

پاینده باشید.

فرموده اند:
طلوع من طلوع من
وقتی غروب پر بزنه
موقه ی رفتن منه...

اينقدر احساساتي و مهربون هستي كه من ميدونم هيچوقت غروب نميكنه

ايا خود خري يعني چي اخه ... يعني ادم خودشو خر ميكنه يا خود خرشو ......... استغفرالله

دیدی می گویند پایان شب سیه سفید است ؛ آن هم به هر قیمتی ؛ ناچاری ؛ امّا پایان روز سفید هم شب سیاه اس و هی تکرار و تکرار ؛ بعضی وقت ها تاریخ تکرار می شود و گاهی هم تکرار ها تاریخ ؛ تکرار هایتان تاریخی باد !!!! فردایی و فرداهایی دوباره از شرق طلوع خواهی کرد ؛ از همان افق که دوست می دارید !!!!

آهای ساغر خانم ؛ در کویر دلم تو تنها شتری :دی !!! به جا آوردید ؟!!

کاش می شد دلتنگی ها رو مچاله کرد و خلاص شد...!!

ممنون سر زدی!

ما کلاً همه را یاد بچگی‌هایشان می‌اندازیم....

donyaiest saghar khanom donyaye badist

آره حس سختيه كنار اومدن باهاشم سخته من تونستم ولي

رو كاغذ نوشتن خيلي خوبه خوشم مي ياد وقتي رو كاغذ مي نوسيمو هي مچاله مي كنم ...

وااي بر ما...واااي بر ما....داريم كجا ميريم هممون با اين همه موج نا اميدي كاش يكي بود كه از شونه هامون ميگرفت و به شدت تكونمون ميداد تا از اين خواب آزار دهنده خلاص بشيم....اما حيف كه خواب نيست....دلم گرفت ساغري...تويي كه هميشه از بلاگت بوي شادي ميومد نه.....تو ديگه نه
مواظب خودت باش...و قوي باش.

اين نيز بگذرد!
عزيزم مثه اين كه جديدا" زياد فكر مي كني هان!؟

حيف از دختري مثل شما تازه شما را در ياهو زيارت كرديم بسيار ناز و زيبا هستيدظ

اي بابا......كاش مي شد به همين راحتي مچاله كرد.....

این غم ها که گفتی صاحب اول و آخرش خودتی . دور هم نباید بریز چون به تک تکش خیانت کردی. موظف هستی بکشی . سوسه هم نیا

...جمعه ها عادت داشت،حمام کند.زیر پیراهنی سپید خیس یقه گرد و گلیش را به زحمت از تن درآورد.با کوزه ی گلی سبز رنگی،آب را در کاسه ی چدنی ریخت. صدها حباب از داخل کوزه به درون کاسه چدن فرار کردند و آب داخل کاسه را برای مدتی هر چند اندک سپید و کف آلود نمودند.(بخشهايي از داستان كوتاه رستگاري در جمعه)